Caz piyanosuna başlamak isteyen kursiyerlerin sorduğu soru, önce klasik eğitim almanın gerekli olup olmadığıdır. Kısa yanıt: gerekli değil, ama faydalı.
Klasik çalışmanın kattığı üç şey vardır. Birincisi teknik disiplindir — parmak bağımsızlığı, kol kullanımı, ton kontrolü. İkincisi nota okuma becerisidir. Üçüncüsü yapı bilincidir: bir eserin bölümlerini görmek, tema dönüşlerini fark etmek. Bunların hepsi caz çalışırken doğrudan karşılık bulur.
Ancak caz kendi ön koşullarına sahiptir ve bunlar klasik eğitimin merkezinde değildir. En temeli kulaktır: duyduğunu bulabilmek, çalacağını önceden duyabilmek. İkincisi armonik kavrayıştır: akorları isimleriyle tanımak, ilerlemeleri görmek. Üçüncüsü ritmik esnekliktir.
Klasik eğitimden gelen bir kursiyerin caz çalışmasında karşılaştığı zorluk teknik değil, alışkanlık kaynaklıdır: notasız çalmaya alışmak, akor sembollerini okumak, pedal alışkanlığını gözden geçirmek.
Yeni başlayan bir kursiyer için ilk adımlar şunlardır. Temel klavye tanıma ve el pozisyonu. Majör ve minör üçlü akorlar, ardından yedili akorlar. Basit bir blues formu. İki elin ayrı işlev taşıması. Bunların üzerine ii-V-I kalıbı, köksüz seslendirmeler ve doğaçlamanın ilk adımları gelir.
Dinleme, bu sürecin ayrılmaz parçasıdır. Caz dili kitaptan değil kayıttan öğrenilir; düzenli dinleme yapmayan bir kursiyerin ilerlemesi teorik kalır.