Piyanonun ton karakterini belirleyen bileşenler arasında en az bilineni ve en kolay değiştirilebileni çekiç keçesidir.
Çekiç, sıkıştırılmış yün keçeden yapılır ve tele çarptığı anda hem sesi başlatır hem de sesin renk içeriğini belirler. Sert bir keçe tele kısa ve keskin bir temas yapar; bu, üst harmonikleri güçlendirir ve parlak, keskin bir ton üretir. Yumuşak bir keçe temas süresini uzatır; üst harmonikler zayıflar, ton yuvarlak ve koyu olur.
Keçe zamanla sertleşir. Çalındıkça teller keçenin yüzeyinde oluklar açar ve temas noktası giderek sıkışır. Çok çalınmış bir piyano, yıllar içinde başlangıçtakinden belirgin biçimde daha parlak ve sert duyulur hale gelir. Kursiyerler bunu çoğu zaman "piyano bozuldu" diye yorumlar; oysa bu öngörülebilir ve düzeltilebilir bir süreçtir.
Düzeltme işlemine entonasyon ya da voicing denir. Teknisyen özel iğnelerle keçeyi belirli derinliklerde delerek liflerin gerginliğini azaltır ve keçeyi yumuşatır. Aksine yumuşamış bir keçe, sertleştirici çözeltilerle ya da yüzeyin düzeltilmesiyle parlaklaştırılabilir.
Bu işlem yalnızca teknik bir bakım değil, estetik bir tercihtir. Aynı çalgı, farklı keçe ayarlarıyla farklı repertuvarlara uygun hale gelebilir: barok ve klasik repertuvar için daha net ve şeffaf bir ton, romantik repertuvar için daha yuvarlak ve dolu bir ton tercih edilebilir.
Kursiyerin bilmesi gereken pratik nokta şudur: çalgınızın sesinden memnun değilseniz sorun her zaman akortta değildir. "Sert ve tiz duyuluyor" ya da "cansız ve boğuk" şikayetleri genellikle keçe durumuyla ilgilidir ve entonasyon işlemiyle çözülür.