Piyano öğreniminde ilerlemeyi belirleyen şey toplam çalışma süresi değil, çalışmanın düzeni ve yapısıdır. Haftada bir kez üç saat çalışmak yerine her gün yirmi dakika çalışmak, kas hafızası açısından karşılaştırılamayacak kadar etkilidir.
Verimli bir seans genellikle dört bölümden oluşur.
Isınma. Boş el hareketleri, yavaş tempoda tek notalar, gevşek kolla akorlar. Bu bölüm çalışmanın parçasıdır; soğuk kasla yapılan hızlı çalışma hem sakatlık riski taşır hem de gergin bir hareket kalıbının yerleşmesine yol açar.
Teknik. Diziler, arpejler ve o dönem üzerinde çalışılan spesifik soruna ayrılmış kısa egzersizler. Bu bölüm toplam sürenin yaklaşık üçte biri kadar tutulur. Metotlar baştan sona sırayla değil, ihtiyaca göre seçilerek kullanılır.
Repertuvar. Buradaki hatalardan biri, eserin tamamını baştan sona defalarca çalmaktır. Bu, zaten çalınabilen bölümleri tekrar ederken sorunlu bölümlere neredeyse hiç zaman ayırmaz. Verimli yöntem sorunlu iki üç cümleyi seçip yavaş tempoda temizlemektir.
Zevk bölümü. Sevilen bir parça, doğaçlama ya da kulaktan çalma. Bu bölüm motivasyonu korur ve çalışmayı bir yük olmaktan çıkarır. Atlanmaması gereken, ihmal edilmesi en kolay bölümdür.
Bir başka önemli alışkanlık kayıt almadır. Çalarken kulak niyet edilen sesi duymaya eğilimlidir; kayıt bu yanılsamayı ortadan kaldırır ve düzeltilecek noktayı somut hale getirir.