Süslü figürleri ve sert swing yapan üslubuyla tanınan Oscar Peterson son derece becerikli bir doğaçlamacıydı. Nefes kesici hızı neşeli swing ritimleriyle birleştirdi. Teknik parlaklığı Art Tatum ile karşılaştırmalara yol açtı ama blues ve swing’e kök salmış kendine özgü güçlü bir üslup kurdu.
Peterson’ın çalışındaki en öğretici öğe swing hissidir. Swing, notaların yazıldığı gibi eşit değil, ilk sekizliğin uzun ikinci sekizliğin kısa çalınmasıyla oluşan bir bölünme duygusudur. Ancak bu bölünmenin oranı sabit değildir: tempoya, üsluba ve icracıya göre değişir. Hızlı tempolarda oran neredeyse eşitlenir, yavaş tempolarda daha belirgin hale gelir.
Bu, notadan öğrenilebilecek bir şey değildir. Swing hissi dinleyerek kazanılır ve kursiyerin bu repertuvara girerken en çok zorlandığı nokta genellikle budur. Klasik eğitimden gelen bir piyanist notada yazılanı tam olarak çaldığında caz duyulmaz; yazılanın ötesinde bir ritmik anlayış gerekir.
Peterson’ın ikinci ayırt edici öğesi blues dilidir. Hızlı ve karmaşık pasajların ortasında bile blues aralıklarına — özellikle üçüncü ve yedinci derecelerin düşürülmüş halleri — sürekli geri döner. Bu, teknik gösteriyi duygusal bir zemine bağlar.
Üçüncüsü sol el rolüdür. Peterson’ın sol eli hem armonik zemin kurar hem ritmik itki üretir; kimi zaman stride geleneğinden gelen atlamalı bir yürüyüş, kimi zaman kısa akor vuruşları kullanır.